باز هم عراقی‌های...

امیر هاشمی مقدم: انصاف‌نیوز
...این بار (و یک بار دیگر) با خودروی شخصی به عراق سفر کردیم. به جز سر مرز که پول زیادی برای ورود با خودرو به خاک عراق پرداختیم (مجموعا هنگام ورود و خروج ۲۱۷ هزار دینار معادل تقریبا ۱۲ میلیون تومان) و چند ساعت معطلی و دوندگی برای پر کردن فرم فلان و...، بقیه سفر واقعا عالی بود. خودروهایی که در جاده از کنارمان رد می‌شدند، با دیدن پلاک ایران برای‌مان بوق می‌زدند. پلیس‌های امنیتی که بین شهرها مستقر بودند و همه خودروها را کنترل می‌کردند، تا متوجه می‌شدند ایرانی هستیم چند کلمه‌ای دست و پا شکسته فارسی حرف زده و خوش‌آمد می‌گفتند. «اهلا و سهلا» را مکرر از زبان کسانی که از کنارمان می‌گذشتند می‌شنیدیم. اما از همه جدی‌تر عبارت «هنا بیتکم» (اینجا خانه شماست) میزبان‌مان در کربلا بود....

ادامه نوشته

سفرنامه عراق ۳: بغداد و طاق کسری

...ساعت ده رسیدیم به شهر مدائن و طاق کسری در نزدیکی بغداد؛ که به قول تورج دریایی، مهم‌ترین نماد ایران پیش از اسلام در ذهن ایرانیان بود؛ چرا که از هخامنشان نزدیک هزار سال می‌گذشت که اسلام وارد ایران شد و بنابراین خاطرات گنگی از آن در ذهن ایرانیان باقی مانده بود. در حالی‌که ساسانیان را لمس کرده بودند. همین است که خاقانی در آن قصیده معروف، با اندوه و افسوس می‌گوید وقتی به مدائن می‌رسی و کاخ کسری را می‌بینی، با احترام از اسب پیاده شو و صورت به زمین بگذار(سجده کن) و حتی آنرا به نوعی هم‌تراز مکه می‌بیند...

ادامه نوشته

سفرنامه عراق ۲: بابِل باستان، نجف و کربلا

...از دروازه ایشتار وارد شدیم؛ از موزه نبوکدنصر که البته آثار چندان زیادی نداشت دیدن کردیم؛ کاخ جنوبی که بسیار بزرگ بود را گشتیم؛ کاخ صدام که در حریم این کاخ‌ها ساخته شده بود را نگاهی عبرت‌آمیز انداختیم؛ شیر سنگی مشهور بابل را دیدیم؛ خرابه‌های به‌جا مانده از باغ‌های معلق بابل را به نظاره نشستیم؛ آمفی‌تئاتری که در دوران اسکندر و سلوکیان ساخته شد را هم به‌عنوان واپسین مقصد دیدیم. به‌طور شانسی هم‌زمان در این آمفی‌تئاتر دانشجویان رشته هنر دانشگاه بابِل داشتند جشن دانش‌آموخنگی می‌گرفتند. از چهل و پنج دانشجو، فقط پنج مفر پسر و چهل مفر دختر بودند؛ مانند بیشتر رشته‌ها در ایران که زنانه شده....

ادامه نوشته

سفرنامه عراق ۱: از خوزستان تا شهر حله

از تابستان برنامه‌ریزی کرده بودیم که بهمن‌ماه چهار نفره برویم عراق؛ با خودرو حسین شرفی، من و محمدرضا جوادی یگانه و جبار رحمانی. جوادی یگانه به‌واسطه مسئولیت تازه‌ای که در دولت بر عهده گرفت، و جبار رحمانی از آنجا که ماه بعدی سفر خارجی طولانی‌ای در پیش دارد، نتوانستند همراهی کنند. در عوض، اسماعیل ریاحی که تجربه چند سفر داخلی با یکدیگر داشتیم و جواد عابد خراسانی که در سفر آسیای میانه (ترکمنستان، ازبکستان و تاجیکستان) با هم بودیم، آماده سفر بودند و همراه شدند. البته جبار شب پیش از حرکت در جمع‌مان بود...

ادامه نوشته