دستشویی‌های ترکیه دو دسته‌اند: توالت فرنگی‌ها و آنهایی که شبیه دستشویی‌های رایج در ایران‌اند. اما این دسته دوم (که شوربختانه همه توالتهای خوابگاه ما از این دسته است و با این اوصاف، فاتحه زانوهایم در این چند سال خوانده است) از چند جهت با توالتهای ایرانی تفاوت دارند. نخست اینکه سوراخ آنها به جای آنکه در انتهای سنگ دستشویی باشد، تقریباً در وسط است (هدف‌گیری بسیار دقیق انجام می‌شود)؛ دوم و مهمتر آنکه به جای شیلنگ یا آفتابه، از نوعی پارچ ساده و کوچک استفاده می‌کنند. برای ایرانی‌هایی که عادت به استفاده از آفتابه دارند، به کار بردن این پارچ‌ها بسیار دشوار است؛ چه اینکه آب را به جای آنکه آرام آرام از لوله باریک بیاورد، به یکباره می‌ریزد. خیلی زمان لازم دارد تا بتوان شیوه کاربرد این پارچ‌ها را آموخت.
پی‌نوشت: هرچند در این مدت شیوه استفاده از این پارچها را آموخته‌ام، اما این بار که به ایران آمدم، یک آفتابه با خودم به ترکیه می‌آورم تا این وسیله را در راستای اشاعه فرهنگی به آنها معرفی کنم.