خبرهای خوش برای دانشجویان علاقمند

خانم خمس­آبادی که به تازگی دوره دانشجویی­شان به پایان رسیده است، موفق شدند بطور مستقل طرح پژوهشی­ای را از یکی از ارگانهای دولتی دریافت کنند. ایشان با مراجعه به کارگروه مذهبی –گردشگری فرمانداری شهرستان ورامین، پیشنهاد تهیه طرح ساماندهی اماکن گردشگری شهرستان ورامین با استفاده از برنامه GIS را دادند که پس از موافقت اولیه، پروپوزال آنرا نوشته و تحویل دادند (حالا باز هم از نوشتن پروپوزال بنالید!). این پروپوزال با بودجه 20 میلیون ریال به تصویب رسید و خانم خمس­آبادی پس از دریافت قسط اول این مبلغ، به عنوان اولین طرح پژوهشی مستقل­شان، این کار را آغاز کرده­اند. البته ایشان پیش از این نیز در چند طرح پژوهشی به عنوان پژوهشگر با من همکاری داشته­اند و هم­اکنون نیز این همکاری ادامه دارد.

فکر کردم خواندن این خبر برای دانشجویان می­تواند انگیزه­ای باشد برای پویایی. بی­تردید کسی که بخواهد کار انجام دهد، برایش زمینه فعالیت نیز فراهم خواهد شد؛ تنها شرطش اینست که پشتکار داشته باشیم. زمینه فعالیت علمی برای دیگر دانشجویان نیز فراهم است. امروز با یکی از ارگانها جلسه­ای داشتیم. تیتر چند مقاله برای ترجمه را نشان­شان دادم. پسندیدند و برای عقد قرارداد در این زمینه اعلام آمادگی کردند. یعنی به محضی که ترجمه­ها آماده و تایید شود، همانجا قرارداد را می­بندند. شرطش اینست که اولین ترجمه­های ما آنچنان قوی باشد که اطمینان ایشان را جلب کنیم و بتوانیم کم­کم همکاری­های­مان را گسترده­تر کنیم. ضمن آنکه هر ترجمه باید به همراه متن اصلی انگلیسی ارائه شود. کارشناس ترجمه آنها، خود دانش­آموخته زبان انگلیسی است که سالها در امریکا زیسته است. ترجمه­ها باید ضمن دقیق بودن، روان هم باشد. چنانچه دوست دارید در کارگروه ترجمه دانشگاه باشید، اعلام آمادگی نمایید تا متنی مناسب را در اختیارتان قرار دهیم. متون مورد نظر، عمومی هستند و نیاز به تخصص در رشته­ای خاص ندارند. غیر از این کارگروه ترجمه دانشجویی، یک کارگروه حرفه­ای هم متشکل از استادان زبان انگلیسی تشکیل خواهیم داد تا بر متون ترجمه شده نظارت داشته باشد. بهرحال با توجه به نوع مطلب و کیفیت ترجمه، حق­الزحمه­ای (برای هر صفحه از دو هزار تومان به بالا) پرداخت می­شود.

به جز ترجمه، مقالاتی هم در زمینه فعالیتهای مرتبط با آسیبهای اجتماعی، به ویژه در ساحل دریای مازندران نیاز دارند. نشریه­ای در حال راه­اندازی دارند با امتیاز علمی- تخصصی که امتیازش تنها یک رده پایینتر از علمی- پژوهشی است و البته می­تواند پس از چند شماره انتشار، آن رده را هم دریافت کند. برای این نشریه نیز از ما همکاری خواسته­اند. همکاری با چنین نشریاتی نه تنها از حیث اعتبار علمی ارزشمند است، بلکه برای هر مقاله، مبلغی حق­التحریر هم پرداخت می­کنند (متوسط، 100 هزار تومان). تنها باید ساختار مقاله علمی را داشته باشد. یعنی دقیقا همان ساختاری که دانشجویان درس تجزیه و تحلیل مسائل اجتماعی ایران برای نگارش مقالات­شان بکار بردند. بسیاری از موضوعاتی که برای همان درس برگزیده شده بود، به دردشان می­خورد. البته به خاطر داشته باشید که این ارگان فعلا روی سواحل متمرکز شده است. بنابراین شما هم چنانچه می­خواهید مقاله بنویسید، حتما این نکته را در نظر داشته باشید. اگر بتوانید چارچوب تئوریک خوبی برای مقاله­تان برگزینید، کارهای­تان خیلی ساده­تر پیش می­رود.

با دیگر سازمانها (از جمله میراث فرهنگی استان) نیز در حال برقراری ارتباط هستیم. اگر اراده داشته باشیم و پیگیر شویم، قطعا در بحث پژوهشی می­توانیم پیشرفت کنیم. حتی چنانچه دانشجویی بتواند در زمینه پژوهشی (از جمله پیدا کردن طرح­های پژوهشی، یا ارائه پیشنهادهای اجرایی در این زمینه) موفق عمل کند، می­توانم با مجموعه دانشگاهی و ریاست آنجا صحبت کنم تا به عنوان نیروی پژوهشی، همکاری­اش را به صورت نیمه­وقت یا تمام­وقت آغاز کند. بهرحال گمان می­کنم شرایط خوبی فراهم است؛ همه چیز بستگی به همت خود دانشجویان دارد. من، تنها پیشنهاد دهنده­ام و بس!